kyunhla Township

Home » Education » စာေပက႑ » အေတြးစပံုျပင္ » အေတြးစပံုျပင္(၁)

အေတြးစပံုျပင္(၁)

သဖန္းဆိပ္ဆည္။ (Google Map)

ကၽြန္းလွၿမိဳ႕ေဟာင္းကို ျပန္လည္ျမင္ေယာင္ေစမယ့္ ဗြီဒီယုိေလးပါ

ကၽြန္းလွၿမိဳေဟာင္း အမွတ္တရေလးမ်ား။

ကၽြန္းလွၿမိဳ႕ေဟာင္း

ကၽြန္းလွၿမိဳ႕ေဟာင္းမွ ဓာတ္ပံုမ်ားကို ၾကည့္ရန္ပံုကို ကလစ္ပါ

 

ျမန္မာစာအုပ္မ်ား Download ရယူႏိုင္ပါသည္။

Photobucket

Categories

ဧည့္မွတ္တမ္း

free counters
Advertisements

imagesတစ္ခ်ိန္တုန္းက ခ်စ္တီးေခတ္ေတြေကာင္းစားတဲ့ေခတ္မွာေပါ့ေလ။ လယ္သမားႀကီးတစ္ဦးက ခ်စ္တီးဆီက အေၾကြးေတြယူထားၿပီး ျပန္မဆပ္ႏုိင္ေတာ့ ခ်စ္တီးက လယ္သိမ္းမယ္။ ႏြားသိမ္းမယ္လုပ္ပါေလေရာ။ ဘယ္လိုမွ ေတာင္းပန္လို႔လဲ မရ။ ေနာက္ေတာ့ ခ်စ္တီးက လယ္သမားႀကီးရဲ႕ သမီးေလးကို ျမင္ၿပီး မ်က္စိက်သြားသဗ်။ အဲ့ဒီေတာ့ ကဲ ကံစမ္းပြဲတစ္ခုလုပ္မယ္။ အိတ္ထဲကို အနက္ေရာင္ေက်ာက္စရစ္ခဲတစ္လံုးနဲ႔ အျဖဴေရာင္ေက်ာက္စရစ္ခဲတစ္လံုးထည့္မယ္။ ေကာင္မေလးကို မ်က္စိမွိတ္ပီးႏိႈက္ပါ။ အျဖဴေရာင္ႏိႈက္လို႔ရရင္ အေၾကြးေတြကို ေလွ်ာ္ပစ္မယ္။ အနက္ေရာင္က်ရင္ေတာ့ေကာင္မေလးက သူ႔ကိုယူရမယ္တဲ့။
ကဲ စည္းကမ္းကေတာ့ တရားမွ်တတယ္ေပါ့ေလ။ ကိုယ့္အေၾကြးေတြေလွ်ာ္ေပးမယ္ဆိုေတာ့ 50-50 မွ်တတယ္။ ဒီနည္းပဲ ရွိတယ္။ ျငင္းလို႔လဲ မျဖစ္ဘူးေလ။
ဒီလိုနဲ႔ ခ်စ္တီးက ေအာက္က ေက်ာက္စရစ္ခဲႏွစ္လံုးေကာက္ၿပီး အိတ္ထဲထည့္လုိက္တယ္။
အျဖဴတစ္လံုး၊ အနက္တစ္လံုးထည့္ရမယ့္အစား အနက္ႏွစ္လံုးေကာက္ထည့္လုိက္တယ္။ အဘိုးႀကီးက ညစ္တာပါ။ ဒါေၾကာင့္လဲ ဒီပြဲကို သူလုပ္တာေပါ့။ ေကာင္မေလး ဘယ္လိုႏိႈက္ႏိႈက္ အနက္ပဲက်မွာပဲ ။ သူ႔ကို ယူရမွာပဲ။ အားလံုးကေတာ့ ကိုယ့္အပူနဲ႔ကိုယ္ဆိုေတာ့ မသိလိုက္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ လယ္သမားႀကီး သမီးက ျမင္လိုက္တယ္။
အဘိုးႀကီးကိုသြားၿပီး  အနက္ႏွစ္လံုးထည့္လိုက္တယ္ သြားေျပာရင္ အို ေစာရီး ျပန္ထည့္မွာေပါ့။ အျဖဴတစ္လံုးအနက္တစ္လံုး။ ဒါဆိုလဲ 50-50 ပဲ ဘာအခြင့္အေရးမွ ပိုမရေသးဘူး။ ဒီေနရာမွာ ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္ကူမွျဖစ္မယ္။ ဒီေတာ့ ေကာင္မေလးက မေျပာဘူး။ ဒီအတိုင္းပဲ ေနတယ္။ ကဲႏိႈက္မယ္ဆိုပီး အိတ္ထဲကို မ်က္စိမွိတ္ပီး ႏိႈက္လုိက္တယ္။ လက္ကိုျပန္ထုတ္လိုက္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ ပါလာတဲ့ ေက်ာက္ခဲကို လႊင့္ပစ္လိုက္တယ္။
ဟဘယ္လိုလုပ္တာလဲဆိုေတာ့ ဟင့္အင္း လက္ထဲက ေက်ာက္ခဲကို က်မ, မၾကည့္ရဲဘူး တဲ့။ အိတ္ထဲက လက္က်န္ကို ၾကည့္လုိက္ပါဆိုေတာ့ အဘိုးႀကီးပက္လက္လန္ၿပီေလ။  ေစာေစာက အနက္ႏွစ္လံုးထည့္ထားတယ္ ။သြားလုပ္လို႔ မရေတာ့ဘူး။
အိတ္ထဲမွာ က်န္ခဲ့တာ အနက္။ ဒီေတာ့ ေကာင္မေလး ႏိႈက္မိတာ အျဖဴေပါ့။ ခ်စ္တီးဘာမွ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူ။ အသာေလးပဲ ကတိအတုိင္းအေၾကြးေတြကို ေလွ်ာ္ပစ္ပီး ျပန္သြားရေတာ့တယ္။

<< Htun Htun Naing >>
ငယ္ငယ္က ဆရာဦးေအာင္သင္းစာေပေဟာေျပာပြဲတစ္ခုမွာ ေျပာထားဘူးတာေလးကို မွတ္မိသေလာက္ျပန္ေရးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

ေရႊကၽြန္းလွစာမ်က္ႏွာ

%d bloggers like this: